Dour festival 12 13 14 15 JULY 2012 plain de la machine à feu dour

I Like Trains bakent met donkere gitaargeluiden, bezwerende drums en zware vocalen een eigen moerassig perceel af, pal in dezelfde duistere buurt als Tindersticks en Sparklehorse. Murder ballads die dwepen met tragische helden uit het verleden, onheil, verraad en spoorwegen. Hun debuut Progress Reform voelde dan ook meer aan als een volwaardig museumbezoek dan als een eendimensionale luisterbeurt. Een totaalervaring, gedrenkt in psychedelica en melancholie, voorzien van antieke projectors zich door rampenfilms en woeste natuurfilms worstelen. Hoewel ze vissen in de grote postrockpoel is wat ze bovenhalen toch ruim voorzien van stemgeluid en songstructuur. Vlagen grauwe rock die je recht in het gezicht waaien.
(Dour Festival 2009)