Dour festival 12 13 14 15 JULY 2012 plain de la machine à feu dour

Milanese mag dan al de buurman van Warp-discipel Chris Clark zijn, wie de muzikale achtergrond van de jonge Londenaar kent, vraagt zich af wat een piano- en trombonespelende muzikant bij een vermaard electronica-label te zoeken heeft. Enkele flarden van zijn mini-album beluisteren en u weet het antwoord. Met zijn moddervette baslijnen, sferische tegendraadse breaks en robotvoices ligt zijn muziek immers volstrekt in de lijn van het strakkere spul dat we de afgelopen jaren van Warp gewoon zijn geworden.
Wie daaruit concludeert dat Milanese op zijn debuut nog eens dunnetjes overdoet wat gevestigde waarden als Aphex Twin en Squarepusher hem hebben voorgedaan, slaat de bal mis. Want dit wervelende debuut bevat een geweldige mix van stijlen. Strakke jungle, vette ragga, techno, electro en dub worden naadloos in elkaar geweven en ondergedompeld in een desolaat sfeertje.
(Dour Festival 2008)