Dour festival 12 13 14 15 JULY 2012 plain de la machine à feu dour

De Duitse groep rond de Noor Erlend Øye ziet eruit als een doorsnee rockband, maar schijn bedriegt. Dit is een band die het publiek wil doen dansen. The Whitest Boy Alive begon oorspronkelijk als een elektronisch project en dat hoor je. Met de onwaarschijnlijk strakke drums van Sebastian Maschat als basis breng te de band een kruising tussen onvervalste opparels en discorock. Die missen hun effect niet: The Whitest Boy Alive zorgt live voor veel sfeer én voor muziek die blijft kleven. Voeg daar nog de onnavolgbare verschijning van Erlend Øye aan toe en je krijgt een memorabel concert. De band pakt in de eerste plaats uit met lang uitlopende en bezwerende discorock. Nummers van soms wel tien minuten die vaak sloom beginnen, langzaam opbouwen en die Erlend Oye op het hoogtepunt helemaal durft stil te leggen, om daarna te ontploffen als 10 kilo zeer ongeduldig TNT.
(Dour Festival 2008)